Ik krijg steeds meer het gevoel, dat ik onderaan bij mijn familie sta.
Er is wat, maar wat? Dat weet ik niet.
Ik wil zoals mijn zusje zijn, alle aandacht van mijn zus krijgen. Ik krijg minder aandacht en weet de reden niet.
Vandaag spraken mijn zusje en zus af om binnenkort samen wat te gaan doen, leuk voor hun dacht ik. Maar ik word nooit gevraagd.
Ze doen vaak leuke dingen, bioscoop, dagje weg, samen eten enz..
Maar wat is er voor mij dan verder?
Ik blijf mezelf het rustige meisje, dat thuis veel helpt en niet zo vaak wat met vrienden doet, omdat ik thuis iedereen helpt.
Ik heb een jongen leren kennen en spreek binnenkort voor de eerste keer af, maar dat betekent dat ik die dag thuis niks kan doen en dat maakt me onzeker.
Tis moeilijk je wil iedereen helpen en hebt daardoor geen tijd voor jezelf. Ik hou erg veel rekening met anderen en dat is niet wederzijds. Wat gebeurt er nou als het wat word met die jongen, dan blijft er thuis wel wat dingen liggen. Wat moet ik nou doen??????????? 
Ik heb ook geen positieve ervaringen met jongens, wat moet ik doen???
Er spoken heel wat: wat moet ik doen vragen bij me rond. En niemand die me kan helpen.